پیوست ب: ذرات (نامحلول یا کممحلول) طبقهبندی نشده در جای دیگر (PNOS)
هدف کمیته حد آستانه مواد شیمیایی (TLV-CS)، توصیهی حدود آستانه (TLVs) برای کلیه موادی است که شواهدی دال بر اثرات بهداشتی در غلظتهای هوابرد موجود در محیط کار برای آنها وجود دارد. هنگامی که مجموعه شواهد کافی برای یک ماده خاص موجود باشد، یک حد آستانه (TLV) یا حد مجاز مواجهه تعیین میشود. بنابراین، بر اساس تعریف، موادی که تحت پوشش این توصیه قرار میگیرند، موادی هستند که دادههای کمّی در مورد آنها موجود است. توصیه ارائه شده در انتهای این پیوست به عنوان یک رهنما ارائه شده است و نه یک حد آستانه (TLV) یا حد مجاز مواجهه، زیرا دستیابی به سطح استاندارد شواهد مورد استفاده برای تعیین TLV امکانپذیر نیست. علاوه بر این، از حد آستانه ذرات طبقهبندی نشده در جای دیگر (PNOS) و نسخههای پیشین آن در گذشته سوء استفاده شده و به هر ذره فهرستنشدهای اعمال شده است، نه فقط ذراتی که معیارهای فهرست شده در زیر را دارا هستند. توصیههای این پیوست در مورد ذراتی اعمال میشود که:
- فاقد حد آستانه (TLV) یا حد مجاز مواجهه قابل کاربرد هستند؛
- در آب (یا ترجیحاً در مایع ریه در صورت موجود بودن داده) نامحلول یا کممحلول هستند؛ و
- سمیّت پایینی دارند (یعنی سمیت سلولی، سمیت ژنی یا از نظر شیمیایی با بافت ریه واکنشدهنده نیستند، تابش یونیزان ساطع نمیکنند، باعث حساسیتزایی ایمنی نمیشوند و اثرات سمّی به جز از طریق التهاب یا مکانیسم «بار اضافی ریه» ایجاد نمیکنند).
انجمن ACGIH معتقد است که حتی ذرات بیاثر از نظر بیولوژیکی، نامحلول یا کممحلول نیز ممکن است اثرات نامطلوبی داشته باشند و توصیه میکند که غلظتهای هوابرد این ذرات تا زمانی که حد آستانه (TLV) یا حد مجاز مواجهه برای یک ماده خاص تعیین شود، زیر ۳ mg/m³ برای ذرات قابل استنشاق و زیر ۱۰ mg/m³ برای ذرات قابل تنفس حفظ گردد.